Merkury

Planeta Merkury znajduje się najbliżej Słońca (w odległości 58 milionów km). Nazwa pochodzi od imienia rzymskiego boga handlarzy - Merkurego, który był bóstwem bardzo sprytnym, a planeta porusza się niezwykle szybko, stąd analogie. Należy do grupy planet ziemskich oraz planet wewnętrznych. Jest ona mniejsza od niektórych księżyców dużych planet, ale większa od Plutona. Merkury był badany podczas trzech wypraw sondy Mariner 10 w 1974 oraz 1975 (bez lądowania). Naukowcom udało się ustalić, że na tym globie znajduje się polarna czapa lodowa, a także wiele kraterów, powstałych prawdopodobnie na skutek wielu kolizji z meteorytami. Powierzchnia Merkurego jest pofałdowana przez stare wylewy lawy oraz uskoki tektoniczne. Atmosfera tej planety jest bardzo rozrzedzona (w jej składzie znajduje się tlen, potas, sód i wodór), jej średnica wynosi 4880 km, dzień na Merkurym trwa 58,6 dnia, a rok 88 dni. Powierzchnia Merkurego podobna jest do powierzchni Ziemi lub do powierzchni ziemskiego satelity - występują tam skały, kratery uderzeniowe, wulkaniczne oraz łańcuchy górskie. Temperatury są wyjątkowo niskie - po stronie zwróconej ku Słońcu dochodzą do 400oC, po stronie przeciwnej spadają nawet do -180oC. Planetę obserwowali już starożytni, choć zadanie nie było łatwe, głównie z powodu niewielkiej odległości Merkurego od Słońca - planeta jest bardzo słabo widoczna w jego blasku. Najlepszą porą do obserwacji były więc wschody i zachody Słońca.